maandag 1 oktober 2012

Een oud sprookje


Een liefde sterker dan de dood 


Langzaam tikt de klok, mijn hoofd bonst en ik vraag me af of ik me ooit beter ga voelen. Soms zit het mee en soms zit het tegen en in mijn geval zit het meestal tegen, Voel me gevangen als een vogel in een veel te kleine kooi en zie geen uitweg meer. We praten langs elkaar en ik zie dat je in de war bent. Vaak kun je het gewoon niet aan en zeggen dat ik van je houd helpt allang niet meer. 

Je zei dat je geen tijd voor me had en geen zin meer had om te luisteren je had teveel aan je hoofd en ik vraag me af. Vroeg ik echt teveel? Gevangen zocht ik een weg naar buiten maar jij liet me in de steek en nu ben ik alleen. 




Je broer belt me maanden later op en zegt dat je neergestoken bent, het was te verwachten, ik kan mijn verdriet bij mijn man en kinderen niet kwijt. Mijn hoofd klopt tijdens de hele begrafenis en ik vraag me af of ik wel had moeten komen. Bij mijn afscheid van jou streelde ik door je haar en voelde voor het eerst hoe het aanvoelde zonder gel, voor het eerst sinds ik je kende had je geen praatjes , nooit meer praatjes. 
Op je verjaardag leg ik een roos op je graf en je broer Robert staat ineens naast me, legt zijn armen om me heen en vraagt of ik nog even meekom naar zijn huis, hij woont om de hoek. Hij huilt en scheldt en is boos op jou… altijd was hij er voor je maar je luisterde nooit. Onwillekeurig lach ik en zeg dat je me verteld heb dat je van hem houdt en hij een lieve broer is. 

Dan kijkt hij me aan en lacht, hij hield ook van jou Mariss… en ik huil mijn ogen uit mijn hoofd. 

Als ik naar buiten wil lopen houdt hij me vast en laat me niet gaan, knuffelen wordt strelen en strelen wordt kussen en na 2 uur vrijen en een half uur slapen besluit ik naar huis te gaan en mijn koffers te pakken, iets wat ik al veel eerder had moeten doen. 



We hebben nooit meer gepraat over wat er gebeurde tussen ons en ik heb het nooit iemand verteld. Toen Robert me hielp bij het inrichten van mijn flat ontmoette hij mijn dochter en ze werden hopeloos verliefd op elkaar. Dat maakte mij gelukkig en na mijn eerste kleindochter Rachel kwam mijn eerste kleinzoon Patrick en ik huilde van geluk en zei tegen Robert dat hij ons heel gelukkig had gemaakt. Hij lachte en zei, tja daar ben ik goed in … 



Jaren later staat je moeder bij mij op de stoep met de kids. Een noodgeval zegt ze, je vader is ziek opgenomen en ze wil de hele dag bij hem zijn dan begrijp ik en ik laat de ondertussen 11 jarige Rachel en 8 jarige Patrick naar binnen, de schatjes. 

Rachel en ik zitten in de keuken als ik het geluid hoor van mijn cd rek hoor dat omvalt, Rachel en ik lachen en lopen naar de kamer waar Patrick vol bewondering naar de vrouw op het hoesje kijkt. Sorry oma… ik wilde alleen deze pakken. 

Ik lach en zet de cd op en kijk naar Patrick en zie jouw haar, jou lach en terwijl ik wordt overvallen door emoties klinkt de muziek die ik zo lang niet kon luisteren zonder te huilen en aan jou te denken. 

Ik kijk naar Patrick als hij zegt’ Ik hou van je … 

Wie had dat gedacht …..dat jouw liefde voor mij sterker was dan de dood